Provider of qualified people

ZAUFALI NAM

 

O Norwegii

Geografia Norwegii

 

Norwegia rozciąga się na odległość aż 1750 kilometrów. Dla unaocznienia tego ogromnego dystansu wystarczy przytoczyć porównanie – z Oslo jest dalej do północnych krańców Norwegii niż do Rzymu! W najszerszym miejscu Norwegia ma 420 kilometrów, w najwęższym pomiędzy Atlantykiem a granicą ze Szwecją ma zaledwie 6 kilometrów szerokości. Powierzchnia Norwegii jest nieznacznie większa od obszaru Polski i wynosi 387 000 km². Cechą charakterystyczną norweskiego krajobrazu są liczne góry, które stromo opadają w stronę morza. Norwegia ma bardzo długą linię brzegową z tysiącami przybrzeżnych wysp. Długie, wąskie zatoki – fiordy - są charakterystycznym elementem zachodniej części kraju, gdzie koncentruje się norweski przemysł stoczniowy.    

 

Klimat

 

Dzięki ciepłemu prądowi morskiemu (Golfsztrom) płynącemu wzdłuż wybrzeża, klimat Norwegii jest znacznie łagodniejszy niż można byłoby się tego spodziewać po kraju wysuniętym tak daleko na północ. Zachodnie wybrzeże Norwegii charakteryzuje się morskim, deszczowym klimatem. Ponad 1/3 powierzchni Norwegii leży na północ od koła podbiegunowego, gdzie występuje zjawisko dnia polarnego (midnattsol) i nocy polarnej (mørketida). W Finnmarku, najbardziej na północ wysuniętej części Norwegii, dzień polarny rozpoczyna się pod koniec maja i aż przez 60 dni słońce bez przerwy jest widoczne na widnokręgu. Natomiast w czasie nocy polarnej, trwającej od końca listopada do końca stycznia, można podziwiać „światło północy” (nordlyset), czyli zorzę polarną.

 

Populacja

 

Norwegia jest krajem o najmniejszej gęstości zaludnienia w Europie. Ma zaledwie 5 miliona mieszkańców i tylko 4 miasta powyżej 100 000 mieszkańców. Prawie 40% ludności mieszka w południowo-wschodniej części kraju gdzie leży Oslo – stolica a zarazem największe miasto Norwegii, liczące ponad 634 000 mieszkańców. Drugim co do wielkości miastem jest Bergen, leżące na zachodnim wybrzeżu Norwegii, z 270 000 mieszkańców. Następne w kolejności jest położone w środkowej części kraju Trondheim (160 000 mieszkańców), skąd wywodzi się najpopularniejszy zespół piłkarski Norwegii – Rosenborg. Na czwartym miejscu plasuje się Stavanger (120 000 mieszkańców) – stolica norweskiego przemysłu petrochemicznego, położona w południowo-zachodniej części kraju.

 

Norwegowie – Kim są?

 

Uważa się ich za entuzjastów sportów (zwłaszcza tych zimowych) i przebywania na świeżym powietrzu. To właśnie stąd biorą się przysłowiowe określenia mówiące, że każdy Norweg rodzi się z nartami u nóg, czy też, że nie ma złej pogody, są tylko złe ubrania. Patrząc na ilość Norwegów spędzających aktywnie czas wolny, trzeba przyznać, iż jest w tych powiedzeniach sporo prawdy. Na co dzień Norwegowie są uprzejmymi, zgodnymi ludźmi. W pracy panują koleżeńskie, dosyć nieformalne z naszego punktu widzenia relacje, a do przełożonych zwracamy się po imieniu. Norwegia jest społeczeństwem egalitarnym, gdzie szczególnie rozwinięte są zasady równości i poczucia obowiązku wobec wspólnoty.

 

17 maja

 

Dzień ten jest świętem narodowym Norwegii, upamiętniającym uchwalenie konstytucji kraju.W dniu tym bardzo wielu Norwegów zarówno tych starszych, jak i młodszych, ubiera tradycyjne stroje ludowe (bunad). Cechą charakterystyczną tego święta są kolorowe parady dzieci i młodzieży, które praktycznie odbywają się w każdej, nawet najmniejszej miejscowości. Największy pochód ma miejsce w Oslo, gdzie tysiące dzieci z orkiestrami szkolnymi maszerują pod Pałac Królewski, gdzie pozdrawia ich król z całą swoją rodziną.     

 

Język

 

Język norweski występuje w dwóch zbliżonych postaciach. Podstawową odmianą jest bokmål, który wykształcił się na podstawie miejskich dialektów i wpływów języka duńskiego. Drugą odmianę stanowi nynorsk, oparty przede wszystkim na dialektach norweskich prowincji. Zazwyczaj znajomość języka norweskiego jest konieczna do uzyskania pracy w Norwegii.

 

Kuchnia

 

Norweskie tradycje kulinarne to przede wszystkim gotowane ryby na czele z dorszem (torsk) i łososiem (laks). Do innych  tradycyjnych dań zalicza się rybne klopsiki (fiskeboller), czy też gulasz z warzywami (lapskaus). Jeśli Norwegowie mają jakiś napój narodowy to musi nim być kawa. Jest ona pita w ogromnych ilościach.  

 

Podróżowanie

 

Norwegia ma bardzo dobrze zorganizowaną sieć komunikacyjną. Każde większe miasto posiada swój własny port lotniczy. Pociągi, autobusy i promy kursują punktualnie, zgodnie z rozkładem jazdy, zapewniając przy tym komfortowe warunki podróży. Informacje dotyczące podróży czy to na dworcu, czy na lotnisku są wiarygodne, aktualne i świetnie oznaczone. Jednym słowem jest to kraj przyjazny dla podróżnych i turystów.

 

Rynek pracy

 

Norwegia posiada najniższy poziom bezrobocia w całej Europie. Według oficjalnych norweskich danych stopa bezrobocia w kraju wynosi obecnie 3,3%. Po otwarciu miejscowego rynku pracy dla obywateli nowych państw Unii Europejskiej (1 V 2004), gwałtownie zaczęła rosnąć ilość Polaków podejmujących pracę w Norwegii.

 

Przepisy BHP

 

Norwegia posiada bardzo rozbudowane przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy (norweski skrót – HMS, czyli Helse – zdrowie, Miljø – środowisko, Sikkerhet – bezpieczeństwo). Norweskie firmy mają za swój obowiązek stworzyć pracownikowi bezpieczne warunki pracy. Zadaniem pracownika jest z kolei wykonywanie zadań roboczych zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Nadrzędnym celem jest zredukowanie liczby wypadków i szkód do absolutnego minimum. Na terenie stoczni lub placu budowy osobą odpowiedzialną za kwestie bezpieczeństwa jest „verneombud”. Można go łatwo rozpoznać ponieważ nosi zielony kask. 

 

Przepisy celne

 

Do wjazdu na teren Norwegii wystarczy dowód osobisty, ale należy pamiętać, że w przypadku podejmowania pracy w tym kraju niezbędny jest aktualny paszport. Ważne jest, aby pamiętać o ograniczeniach dotyczących wwozu towarów z Polski do Norwegii. Szczegółowe informacje na ten temat można znaleźć na stronie internetowej ambasady Norwegii w Polsce.

 

Przemysł stoczniowy

 

Przemysł stoczniowy ma długie tradycje w Norwegii. Specjalizuje się on w budowie statków rybackich, pasażerskich i niewielkich, specjalistycznych jednostek. W przeciągu ostatnich lat coraz większą rolę odgrywają zamówienia dla przemysłu offshore – związanego z transportem i wydobyciem ropy naftowej i gazu ziemnego. Mowa tutaj o chemikaliowcach, gazowcach, holownikach, pływających statkach produkcyjnych, jak również platformach wiertniczych i podwodnych instalacjach wydobywczych. W dziedzinie offshore norweskie koncerny posiadają wieloletnie doświadczenie, najnowocześniejsze technologie, a dzięki temu czołową pozycję na świecie. Branża stoczniowa daje pracę około 40 000 osób na terenie całej Norwegii, przy czym większość produkcji jest skoncentrowana wzdłuż zachodniego wybrzeża kraju między Trondheim na północy a Stavanger na południu.   

 

Ropa i Gaz

 

Norwegia, będąca najbogatszym krajem naszego kontynentu, swój dobrobyt zawdzięcza ogromnym pokładom ropy naftowej i gazu ziemnego. Ta „naftowa baśń” rozpoczęła się w 1968 roku, gdy ruszyło wydobycie ropy z „Ekofisk” – pierwszego norweskiego złoża na Morzu Północnym. Stopniowo coraz większą rolę odgrywa eksploatacja gazu ziemnego, która ma miejsce już nie tylko na obszarze Morza Północnego, ale od 2005 roku także na arktycznym Morzu Barentsa (złoże Snøhvit). Kontrolę nad wydobyciem i eksportem norweskich surowców energetycznych sprawuje państwowy Statoil, który stał się jednym z największych koncernów naftowo-gazowych na świecie. Zyski z eksportu ropy i gazu odgrywają rolę koła zamachowego dla całej norweskiej gospodarki i są największym źródłem dochodu budżetu państwa. Co ciekawe, znaczna część dochodów ze sprzedaży ropy naftowej i gazu ziemnego zasila specjalny państwowy fundusz emerytalny utworzony z myślą o zabezpieczeniu dobrobytu przyszłym pokoleniom Norwegów. Fundusz ten jest obecnie drugim co do wielkości państwowym funduszem inwestycyjnym, mającym na swoim koncie akcje i obligacje o wartości około 1000 miliardów dolarów.